บันทึกจากคนปานกลาง

ค่ำคืนที่ผ่านมา มีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ฉันคิดอะไรได้...

"ความเป็นคนของเรา" มีรูปทรงที่ต่างกัน

บ้างมีเหลี่ยม.. หลายมุม..
บ้างโค้งมน.. วกไปวนมา..
บ้างหยักขึ้น .. ลง ตามอารมณ์
บ้างกลม มน ไร้ที่ติ.. แต่จะมีซักกี่คนที่สมบูรณ์แบบ

แต่ละคน .. ต่างที่มา ... ต่างแม่พิมพ์.. รูปทรงต่างกัน
ความเป็นเขา หรือ ความเป็นเราก็ต่างกัน...

บางครั้ง ฉันมักจะเอาพิมพ์ของตัวเอง วางทาบไปกับรูปทรงของคนอื่น...
แล้วมองส่วน ที่เกินนั้นว่า เป็นสิ่งที่ไม่ดี เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันไม่พอใจ

ฉันลืม.. ฉันหลงลืมไปว่า คนเราต่างกัน ..

นิสัยต่างกัน .. ความชอบก็ต่างกัน
ความเป็นเขา หรือ ความเป็นเรา ต่างกัน....

หากการโกรธโทษ น้อยใจ จากความเป็นเขา ...
จึงเป็นสิ่งที่ไม่ควร เพราะนั่นคือรูปทรงที่เขาเป็น...
ดั่งที่ความเป็นเรา อาจจะเป็นสิ่งที่เขาไม่พึงประสงค์ที่จะได้พบเจอเช่นกัน

การใช้คำพูด เป็นอีกสิ่งที่พึงระวัง ...
บางครั้ง มันอาจกรีดลึกลงบนความรู้สึกดี ๆได้เช่นกัน ..
แม้นั่นอาจเกิดจากความต่างของรูปทรงของเราและของเขา

การพูดให้อีกฝ่ายรู้สึก ผิด .. นั่นไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องเลย ..
ฉันเรียนรู้สิ่งนี้ได้ด้วยความผิดพลาดของตนเอง ที่ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะให้ผู้อื่นรู้สึกผิด
เพียงเพราะนั่นคือรูปทรงของเขา...

การยอมรับมิตรภาพ .. นั่นหมายถึง การยอมรับรูปทรงความเป็นตัวเองของทั้งเขาและเรา ...

จึงบันทึกไว้ในวันที่ รู้สึกผิด และเข้าใจบางสิ่งในชีวิตที่มากขึ้นกว่าที่ผ่านมา

บันทึกไว้

เจ้าบี  ♫
17 ต.ค. 2548 เวลา 15:00 น.